Compositum

4 Simon

Terug van weggeweest…

vanishedWellicht dacht u: ze is van de aardbodem verdwenen. Spoorloos. Opgelost. Weggelopen misschien. Ontvoerd of om zeep geholpen.

Niets van dit alles. Ze is er nog. Levend en wel. Moe en voldaan na alle activiteiten van de afgelopen weken. Schrijven maakte daar geen deel van uit, zoals u heeft gemerkt.

Ik beëindigde een huwelijk. Het werd tijd. De liefde bekoelde. Van beide kanten. Nu lonkt de vrijheid. Het kriebelt en het bruist in mij. Ik durf weer dromen.

Mijn wijlen goede vriend was me voor. Hij kneep er tussenuit. Zomaar. Op een wijze die mij niet kon bekoren. Evengoed opende hij mijn ogen. Beter laat dan nooit.

Ik besluit niet meer te schrijven met terugwerkende kracht. Het is zinloos. Ik houd niet alleen mezelf, maar ook de lezer voor de gek.

Wie mijn stukjes graag leest, zal zo nu en dan genoegen moeten nemen met een leeg blog. Een lege dag. Geen dag dus eigenlijk. Geen schrijfdag meerprecies.

Het is geen onwil. Ik ben te druk; moet prioriteiten stellen. Zwak excuus? Misschien wel. Het zij zo. Maar dan… schrijven is mijn lust en mijn leven. Ik zal dus nooit helemaal verdwijnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 3 februari 2011 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: