Compositum

4 Simon

Vijf dagen…

gaapMijn collega komt terug van verlof en verdient de gelegenheid om een beetje te acclimatiseren, meende ik. Om die reden splitste ik mezelf nog een laatste week vroege dienst in de maag.

Hij heeft net zo min als ik affiniteit met vroeg starten. Voor mij betekent “vroeg” om 5.30 u opstaan. Een tamelijk onchristelijk tijdstip, zeker gezien ik een nachtduivel en beslist geen ochtendmens ben.

Nog een weekje afzien dus en dan heb ik weer een beetje leven terug. Ik vat amper de slaap vòòr 12.00 ’s nachts. Tenzij ik moegestreden ben; dan zink ik zelfs op de bank met het grootste gemak in diepe vaak weg.

Dat gebeurde de afgelopen weken tenminste zeven keer. De slaap niet kunnen vatten is dus eigenlijk geen excuus. Hoewel… Het is het een of het ander in mijn geval. Ik ben een mens van uitersten.

Als ik moet slapen, lukt het niet. Als ik eigenlijk niet wil slapen, omdat ik nog honderdduizend andere voornemens heb, droom ik weg, terwijl ik op de bank zit. De voornemens schieten erbij in. De inspiratie vervliegt.

Nog een weekje… Vijf dagen. Vijf lange werkdagen en vijf korte slaapjes. Aan alles komt een eind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 12 december 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: