Compositum

4 Simon

De teloorgang van een bruisend organisme

octopusKritiek is een waardevol hulpmiddel bij het schrijfproces. Jaren geleden was ik aangesloten bij een gezelschap (een groep enthousiaste amateur schrijvers). We doopten onszelf Octopus, vermoedelijk omdat we met acht waren. Door de jaren heen verloren we enkele tentakels. Uiteindelijk verwerden we tot een vierpoot.

We stuurden elkaar onze verhalen en beoordeelden deze met alle wijsheid waarover we meenden te beschikken. Daarbij schroomden we niet elkaar onze ongezouten mening te geven, wanneer we dit nodig achtten. Het was een buitengewoon succesvolle onderneming.

Avond aan avond was ik doende de diverse verhalen te reviseren. Op- en aanmerkingen in de kantlijn, alternatieven en voorbeelden. Als een tekst goed was, deelde ik complimenten uit. Mijn kritiek was altijd stevig onderbouwd.

Het hielp me om ook zelf in het proces te blijven. De keerzijde van de medaille: het vrat tijd. Veel tijd. Nochtans was dit voor mij geen reden om op te geven. Ik herinner me een hoog oplopend conflict tussen twee van de leden, waardoor uiteindelijk het oceaanmonster ter ziele ging.

Ik heb naar aanleiding van de op- en aanmerkingen van mijn Octopus vrienden heel wat van mijn pennenvruchten herschreven. Op deze wijze konden mijn teksten zich ontwikkelen en uitgroeien tot volwassen verhalen.

Natuurlijk was ik het niet altijd eens. Het voordeel van open staan voor kritiek is dat je jezelf zo nu en dan kunt permitteren een opmerking in de wind te slaan. Vaak betrof het in zo’n geval niet zozeer een gefundeerde hypothese, als wel een mening.

Ook daarin maakte ik nog onderscheid. Zomaar een opvatting, of een standpunt vanuit het ruggenmerg? Er ontstonden zo soms verregaande discussies over allerhande aspecten van de taal, waarbij uiteindelijk een van ons wel met een sluitend antwoord kwam.

Octopus was een leerzaam en inspirerend gezelschap. We konden het goed met elkaar vinden en bestempelden onze vriendschap een aantal keren in het stadscentrum van Utrecht, alwaar we onder het genot van een natje en een droogje debatteerden over o.m. onze gezamenlijke passie.

John Toxopeus houdt een weblog bij en maakte wat begon als een ambitie tot zijn tweede leven. De andere leden verloor ik helaas uit het oog. Al met al een plezante herinnering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 6 oktober 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: