Compositum

4 Simon

Bloggen

bloggenDagelijks een weblog bijhouden is nog best een opgave. Al is het maar omdat zich in mijn leven niet daags noemenswaardige anekdotes voordoen. Nu zou ik me natuurlijk kunnen beperken tot de nieuwsfeiten of politiek getinte stukjes vervaardigen, maar dan kan ik me net zo goed, misschien zelfs beter toeleggen op het schrijven van columns.

Ik vertaal dit als een logboek op het web. Een soort journaal dus; een medium waarop ik mijn dagelijkse beslommeringen weergeef. Maak ik een keer niets mee dat de moeite van het opschrijven waard is, of heb ik redenen om over mijn ervaringen niet te willen verhalen, dan grijp ik terug op mijn interessegebieden, waarvan literatuur en poëzie enkele voorname zijn.

Ik schrijf als stok achter mijn eigen deur. Daarenboven lijkt het me buitengewoon amusant en zeker ook leerzaam om na jaren nog eens terug te lezen waaraan en met wie ik mijn tijd besteedde, hoe ik me voelde en aansluitend vast te stellen hoezeer ik me ten opzichte van dat bewuste moment als mens en als schrijver heb ontwikkeld.

Mijn weblog is door mij nog altijd niet wereldkundig gemaakt. Ik ben traag soms; schuif zaken voor me uit. De lezer heeft nog geen mogelijkheid om op afzonderlijke berichtjes te reageren. Zolang dit niet is geoptimaliseerd, maak ik geen reclame en blijft mijn blog enkel beschikbaar voor intimi en enkele slimmeriken die zonder informatie mijn url weten te achterhalen.

Er is werk aan de winkel Jansen. Niet alleen op het net. Ook de renovatie behoeft aandacht, evenals je schrijfaspiratie. Daarnaast wil je nog heel veel boeken lezen, muziek en schilderijen maken, je wilt vaker wandelen; de natuur in, concerten bezoeken, met vrienden op stap. Godallemachtig, wat wil je toch veel. En wat is er weinig tijd…

Ik wil een kloon (in Japan is men al aardig op weg met deze technologie). Die stuur ik dan naar mijn werk. Al het andere doe ik zelf. Tenzij ik mijn kloon ook kan leren hoe mijn nachtrust over te nemen. Dat zou me nog eens zo’n zes uur extra winst opleveren. Ja, dat lijkt me wel wat: heerlijk nachtbraken, terwijl mijn robot voor me slaapt… Bij gebrek daaraan ga ik nu toch maar zelf slaapjes doen.

By the way: ik dacht dat Einstein uniek was. Vandaag maakte ik kennis met een kat die ook pootjes geeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 1 augustus 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: