Compositum

4 Simon

God is met mij…

godVanochtend werd ik bekeerd. Dat wil zeggen: iemand deed een moedige poging. Er is nog hoop voor mij, werd me verzekerd. Rond mijn veertigste moet ik zeker het licht hebben gezien. Dat geeft me nog drie jaar en een halve maand. Als ik dat maar red…

Tijdens de middagpauze was de bewuste persoon onderwerp van gesprek. Ik bleek niet de enige op wie hij een kerstening had willen loslaten. ‘Hij werkt voor zijn plezier,’ merkte iemand op. ‘Hij leeft van het beleggen.’ Beleggen met de hand van God moet zo moeilijk niet zijn, dacht ik. Misschien toch eens een gebedje doen.

’s Avonds uit eten geweest. Nou ja… soort van. Heerlijk gegeten in een vertrouwde omgeving. Een halve boom in de auto geladen. Mooi brandhout. Eenmaal verzaagd, rest er minder dan de vering van de auto deed vermoeden. Compact gestapeld in vier bananendozen. Weekje stoken, mits het niet te hard wintert. Toch mooi meegenomen. En er ligt nog wat in het verschiet.

Dan eindig ik met de nacht. Veel te laat gemaakt. Ik zie het drie uur worden, vier uur, vijf uur. Ik knoei met melk. Mijn lief likt me schoon, waarvoor dank. Niet lang daarna val ik in slaap. De wekker zal mij om acht uur doen opschrikken. Ik verafschuw wekkers. Het is dat ik geen hyver ben, anders was er door mij allang een “Baalt u ook zo als een stekker van ‘t geluid van de wekker site” aangemaakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 28 juli 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: