Compositum

4 Simon

Pietronella Cornelia van Yperen

ellenwarmondIk verzaakte m’n weblog bij te houden. Het zal de laatste keer niet zijn, vrees ik… Met terugwerkende kracht een schoon stuk poëzie van Ellen Warmond. Ze schrijft over haar vrezen voor de nieuwe dag en hoewel niet valt op te maken waarom zij zo bang is, buldert haar angst je vanaf het papier tegemoet.

Als het aan Warmond lag, zou het eeuwig nacht blijven. Want elke droom – ik vermoed zelfs haar grootste nachtmerrie – is minder pijnlijk dan de kille realiteit welke in de erop volgende uren besloten ligt.

 

Changement de décor

Zodra de dag als een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken

huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen

terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van de twaalf
nieuwe uren bedaard op mij aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 24 juli 2010 door in Persoonlijk, Uit mijn boekenkast.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: