Compositum

4 Simon

Categorie “Ergernissen” (4)

assholeMijn waarnemend collega is een vervelend en pedant mannetje. Ik gedraag me altijd netjes richting hem omdat ik nu eenmaal met ‘m moet samenwerken, maar van vertrouwen kan geen sprake zijn. Dit werd vorige week maar weer eens bewezen.

Dat meneer mij zwartmaakt ten opzichte van mijn medewerkers is tot daar aan toe. Wat niet weet, wat niet deert, kan ik dan nog denken. Ik zit tenslotte in de ziektewet. Maar als ik dan hoor dat een van mijn medewerkers heeft staan huilen omdat ze zo teleurgesteld was in mij, dan word ik boos. Zeker als ik me bedenk dat haar motivatie op een leugen berust.

Als ik besluit terug te keren in mijn functie, dan wil het mannetje mij intensief gaan begeleiden. Ik denk het niet. Ok, hij is meer dan ik door de wol geverfd. Als het gaat om assertiviteit en het afschuiven van zaken, kan ik zonder meer van hem leren, maar ik heb ook mijn trots.

Het is evident dat ik zaken met hem zal moeten afstemmen. Daar ga ik niet aan ontkomen. Maar hij gaat mij niet begeleiden. Over mijn lijk. Als dat een voorwaarde is (dat geldt ook voor het voortzetten van mijn afspraken met de psycholoog), dan keer ik niet terug. Simpel.

Er wordt intussen flink druk uitgeoefend op mij. Als leidinggevende weet ik hoe dat werkt. Ik neem dan ook niemand iets kwalijk. Of het moest mannetje pedant zijn, die mij vertelt dat hij al die administratieve werkzaamheden maar onzin vind en het daarom laat liggen (‘het interesseert me niet hoe de chef daarover denkt…’), om vervolgens bij dezelfde chef te opperen dat ik maar snel moet terugkeren, opdat de administratieve achterstand kan worden ingehaald.

Vorige week vertelde hij me dat hij zaken heeft gerealiseerd, waarvan ik weet dat ze allang in een project besloten lagen. Strijken met andermans eer, noemen ze dat. ‘Kijk eens hoe mooi opgeruimd het hier is… ik heb dit voor elkaar gekregen en ik heb zus en zo gedaan… als iemand niet functioneert, vliegt ie eruit… ik doe helemaal niets; trek overal mijn handen vanaf…’

Mijn eerste gedachte: als ik het zo had aangepakt, was ik wellicht niet in de ziektewet beland. Als ik hem niet zo goed kende, had ik na dit gesprek nog meer reden gehad om aan mezelf te twijfelen. Maar gelukkig weet ik wie ik tegenover me heb. Jammer dat ie m’n blog niet leest. Misschien moet ik hem er eens op attenderen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 14 juni 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: