Compositum

4 Simon

Gekkenhuis…

hoIk heb nog niet verteld hoe mijn tweede bezoek aan de psycholoog verliep. Dat komt omdat ik het heb weggestopt. Verdringen noemt dat in de psychologie. Wie ooit in aanvaring komt met deze tak van de Arbo-unie moet zich nog eens bedenken of hij wel echt hulpbehoevend is.

Ik kreeg een stapel (!) opdrachten mee naar huis. Soit, ik mag niet verwachten dat mijn herstel me bij wijze van presentje wordt overhandigd; ik moet er zelf ook iets voor doen. Alleszins redelijk.

Terwijl de dame me uitlegt wat een en ander zo’n beetje inhoudt, ben ik met mijn gedachten bij poes die enkele uren later dezelfde dag zal worden geëuthanaseerd. Het kost me moeite mijn tranen te onderdrukken.

Eenmaal thuis lees ik de opdrachten nog eens vluchtig door en besef ik welk een onheil ik over mezelf heb afgeroepen. Ik deel leesvoer en bijkomende gedachten met Milko. ‘Ze vroeg me of mijn vriendje me een beetje in de gaten kan houden,’ zeg ik. Hij reageert fel: ‘Is ze nou helemaal van de pot gerukt? Ik zal erop toezien dat je jezelf niet laat gek maken, dat beloof ik je.’

Zo moet ik o.a. bewust gaan piekeren. Een half uur tot drie kwartier per dag en beslist niet langer. Deze tijdsbesteding moet ik agenderen, evenals al mijn overige bezigheden (elk uur van de dag en elke dag van de week). Registreren, registreren en nog eens registreren.

Ik moet op cassette (we leven in 2010) mijn eigen stem opnemen en een tekst voordragen die qua inhoudsloosheid doet denken aan de nonsens verspreiding van radio Candlelight. ‘Goed, we gaan beginnen. Doe je ogen dicht…’(en na een heleboel geblaat:) ‘Doe je ogen nu maar weer open’.

Eerlijk is eerlijk, ik moet de unie nageven: het werkt op de lachspieren, zelfs als je het simpelweg van een formuliertje leest. Verder zijn er de ontspanningsoefeningen (knijp je ogen dicht en tuit je lippen, alsof je gaat fluiten of een zoen gaat geven). Over ontspanning gesproken… mag ik ook echt zoenen?

De relaxatie training… voer in: datum, tijdstip en duur, waardering (cijfer 0-10) en opmerking. Voorts moet ik elk uur van de dag noteren wat er gebeurd is, wat ik gedaan heb, wat ik daarbij gevoeld en gedacht heb en wat mijn klacht dan wel gedrag is. De Arbo zal wel denken: we souperen alle tijd van de cliënt op, zodat er geen seconde meer rest om na te denken.

Dit is niet alles, maar ik wil er niet nog meer woorden aan vuil maken. Ik moet erkennen dat een en ander me iets heeft gebracht. Mijn vermoedens omtrent de sector zijn bevestigd (voor mij een bevestiging dat ik niet gek ben). In de psychologie heb je met individuen van doen; daar kun je geen standaard protocol op loslaten. Steek dus die piekersessies en al die overige onzin maar in je reet. Ik kap ermee. Voordat ik echt doordraai.

Case closed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 10 juni 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: