Compositum

4 Simon

Poezen perikelen

lekkerdingVanmiddag sinds lange tijd weer gejamd. That was great Fun! Ik kreeg 2 cd’s van Pete Murray (thanks again) en ontmoette een heel lieve zweefteef. Een kale kat klom in mijn drumstokken en Aischaap was even krankzinnig als altijd. Ik ben een dag ouder, maar een mooie dag.

Ze noemen hem Sphinx (ook wel poes mauw geloof ik). Ik dacht dat ik tenminste naar Egypte had moeten afreizen om een Sphinx te aanschouwen, maar deze was zeer overtuigend. Niet van steen. En erg grappig. Overigens was de andere schouderhangkater ook zeer aandoenlijk. Sinds ik zelf twee katten heb, versta ik die beesten een stuk beter.

sphinx

Een dikke vijftien jaar geleden besloten Milko en ik een poes te adopteren. Via een dependance van de dierenbescherming stuitten we op een nest kittens, geworpen door een aangereden moederpoes. We wilden er één en hadden onze keus al gemaakt, maar dan werd ons verteld dat broer en zus het zo goed met elkaar konden vinden, dat ze eigenlijk niet gescheiden zouden moeten worden. We gingen overstag.

Dan heb je ineens twee katten van verschillende sekse, maar zeker niet de intentie om daaruit nog meer grut te laten voortkomen. Het steriliseren van een poes is een risicovolle ingreep en we besloten daarom dat kater de lul moest zijn. Dat was nog eens zielig… Hij werd in een doos gehesen (verdoofd, dat wel), waarna z’n ballen via een gat naar buiten werden getrokken. De dierenarts pakte een stuk gereedschap en hakkie takkie, weg zakkie. Zomaar, alsof het niets te betekenen had.

Het arme beest heeft een week lang gewaggeld (kon niet meer recht op z’n pootjes staan), maar uiteindelijk is het helemaal goed gekomen. Voor poes was hij indertijd een gewillig slachtoffer; de jacht op grote broer was geopend. We hebben ze dan een tijdje uit elkaar gehouden. In de daaropvolgende vijftien jaar hebben ze alsnog heel wat plezier gehad met elkaar. Katten hebben geen notie van incest. Waarom ook?

boomingcats2boomingcatsboomingcats3

Onlangs leerden we dat je een jonge poes beter wel laat steriliseren omdat daarmee het risico op eventuele celmutatie op latere leeftijd aanzienlijk afneemt. Daarvoor is het nu te laat. Poes heeft kanker. Het gezwel groeit naar buiten en ziet er lelijk uit. Omdat ze al zo oud is en omdat we het beest de ellende willen besparen, besloten we af te zien van behandeling.

Ze likt nu haar wonden. De geur van de dood openbaart zich langzaamaan. Nieuwe twijfels dienen zich aan. Het beest is waanzinnig sterk en lijkt amper pijn te hebben. Maar hoe lang gaat dit nog goed? Staat het dier een lange pijnlijke dood te wachten? Zou ik dit zeker weten, dan bracht ik haar weg. Maar als het gaat om leven en dood, is niets zeker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 4 mei 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.927 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: