Compositum

4 Simon

La Ischa: alive & kicking!

schaapmetliefVanmiddag werd ik gebeld door een oude vriendin. Ze is pas zevenentwintig en in die zin dus niet oud, maar we verloren elkaar zo’n tien jaar geleden uit het oog. Ik hoef niet uit te leggen hoe dat werkt.

Afin, we haalden herinneringen op en spraken af dat ik dinsdag haar kale poes kom bewonderen. Als ik er nu ook nog bij vertel dat ze een pot is en dat haar poes Chlamydia heeft, raakt (ben ik bang) de context een beetje verloren.

Hoe dan ook Aischaap, ik kijk er naar uit je weer te zien. Het lijkt me zeker ook leuk om je vrouw te ontmoeten, die zoals je me vertelde 1-dag-tripjes maakt naar o.a. Milaan. Ik heb al een reden om jaloers te zijn op haar. Toch… als ik eerlijk ben: een teef zou mij nog kunnen passen, maar een zweefteef… Ik durf niet vliegen, denk ik. Heb niet van die mooie lange benen bovendien.

Grappig ook dat je in het bezit bent van een djembé. Nu nog leren spelen, dan zal ik wat akkoordjes (kraanvogels en zo) leren tokkelen op de gitaar, opdat we ons in het stadscentrum van Arnhem te gelde kunnen maken. Als ze ons maar geld geven om af te taaien, is het toch winst. Ik heb nog wel ergens een pet liggen waarin we kunnen verzamelen. Zorg jij voor de zonnebrillen? En oh, ik heb rokjes.

Het was in één woord: LOL. Samen met jou aan de draaitafel, waar de boekjes alle kanten op vlogen en altijd in de juiste richting, waar ons valse gezang heel de godganse dag de radio overstemde, waar wij ons ergerden aan al die luie opdonders die niet wisten wat werken inhield en waar men zich soms wat stoorde aan ons, al begrijp ik nog steeds niet waarom. Aan het eind van zo’n dag waren we gemangeld, gehersenspoeld, lichtelijk tot zwaar de weg kwijt, maar altijd op en top voldaan.

Zie, het is een exclusief blogje geworden. Ach wel, je hebt dat verdiend. Ik kreeg van jou mijn eerste debiele telefoon en toen konden we praten zonder dat we bij elkaar waren. Je huilde om mijn gedichten en ik prees je om je spontane uitspattingen. De penisvaas siert nog altijd mijn woonkamer. Wat leuk (bij de weg) dat je mijn briefjes bewaarde. Hooly Mozes, wat was je gek. En wat was ik gek met je. Ik ben dat nog steeds hoor, maar je zweefteef moet zich geen zorgen maken.

See ya!

P.s. …heb je foto gejat van Hyves. Laat het me weten als dit een probleem is (dan plaats ik wel een schaap, want dat heb ik nog ergens staan).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 2 mei 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers

%d bloggers liken dit: