Compositum

4 Simon

Verandering van spijs…

drukkedameMomenteel lees ik in Het leven uit een dag van A. F. Th. Van der Heijden. Ik las het boek zo’n twintig jaar geleden ook en toen ik onlangs in de 2e-hands rekken van de Slegte het verhaal in pocketvorm aantrof, besloot ik het mee te nemen. Wat zal ik zeggen? Een anticlimax mag het niet heten, maar het verhaal pakt me in de verste verten niet zoals het destijds deed.

Uit mijn luidsprekers weerklinkt Pink Floyd: Wot’s… uh the Deal. Hiervoor geldt eigenlijk hetzelfde. Veel muziek waarvan ik vroeger uit m’n dak ging, zou ik tegenwoordig onder de noemer muzak plaatsen. Middle of the Road, in het beste geval. Neem een Phil Collins, een Sting, the Simple Minds, U2, Bob Dylan, the Cure, Eric Clapton… Ik mag er bij tijd en wijle graag nog naar luisteren, maar het zal nooit meer dezelfde emoties oproepen.

Behoeften veranderen. De mijne in hoog tempo. Als ik in mijn leven geen afwisseling heb, word ik gillend gek. Sinds ik al zo’n achttien jaar lang met dezelfde man samenleef en de afgelopen pak ‘m beet veertien jaar onderdak had bij één werkgever, zoek ik mijn variatie in andere zaken, met name op creatief vlak.

Zo leg ik mezelf soms maanden achtereen toe op het schrijven van verhalen om vervolgens van de een op de andere dag mijn heil te zoeken in een andere liefhebberij. Vroeg of laat heb ik daarvan ook mijn buik weer vol. Dan schakel ik over op een volgende fase. Ik houd in geen enkel opzicht vast aan een ritme, behalve waar het mijn verantwoordelijkheden aangaat.

Times are a changin’ en ik verander mee. Het is zo volslagen zinloos te blijven hangen in een verleden dat onherroepelijk geleefd is. Ik koester met heel mijn ziel de herinneringen die overbleven en dit volstaat voor mij. Het hier en nu beleef ik uiterst intensief. Het regeert mijn leven. Voor wat betreft de toekomst sta ik open voor alles dat door mij tot dusver onontdekt bleef. Nou ja… voor nagenoeg alles.

Veel mensen vinden rust in door henzelf gecreëerde zekerheden in de al dan niet terechte veronderstelling dat ze daarmee controle hebben. Toch zal niemand ooit in staat zijn tot in de finesses het leven te beheersen. Het komt zoals het komt. En ik aanvaard het zoals het zich aan mij openbaart. Ik zou niet anders kunnen. Zekerheden bezorgen mij onrust. Angst zelfs soms.

Ik denk niet dat ik mijn pocket nog ga uitlezen. Verloren tijd, dunkt me. Volgende op mijn verlanglijstje is De alchemist van Paulo Coelho. Ik heb het al in huis en las het verhaal niet eerder. Op mijn mediaspeler intussen Calexico: Sunken Waltz. Vrij recent door mij ontdekt, deze band. Een verademing. En over een aantal jaar een nieuwe door mij te koesteren herinnering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 10 april 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers