Compositum

4 Simon

For old times sake

genesisMet een collega bezocht ik in 2007/2008 een aantal concerten van de Canadese formatie The Musical Box. Een weergaloos schouwspel dat je als toegewijde Genesis fan gezien, gehoord en beleefd moet hebben. Ik spreek over begin 70er jaren: de oorspronkelijke Genesis bezetting met Peter Gabriël als leadzanger.

Na het vertrek van Gabriël maakten Phil Collins en de overige bandleden nog een aantal karakteristieke en meeslepende albums, waarvan A Trick of the Tail en Wind & Wuthering tot de beste behoren. Met “Abacab” begon de commercialisering voorzichtig in te sluipen en “Invisible Touch” was eigenlijk al niet meer fatsoenlijk te pruimen. Ik raakte evengoed gegrepen door tijdloze nummers als In too deep enThrowing it all away.

TMB is een fenomeen! Als je nooit de kans had om de oorspronkelijke Genesis optredens bij te wonen, dan is deze tribute band een ware uitkomst. Zodra je de zaal binnenstapt, ben je in een andere wereld. Het theater ademt een sfeer uit van voorbije tijden. De originele door Genesis gebruikte toneeltoerusting vormt het decor, de surrealistische kostuums van weleer worden gedragen, het lichtarrangement is dat uit begin jaren 70.

Als Denis Gagné zijn keel opentrekt, is het alsof Gabriël staat te performen. Je hoeft er je ogen niet eens voor te sluiten: niet alleen het geluid, ook de visuele gelijkenis is treffend. Gagné weet Gabriëls theatrale benadering perfect te reproduceren. Hij neemt plaats in zijn huid en ìs de man. Het neemt je in beslag. Het grijpt je bij de keel. Het is een voorstelling die je vanaf de eerste tot aan de laatste minuut op het puntje van je stoel houdt.

Met je vingers roffel je onwillekeurig mee op het ritme van de drums. Eerst voorzichtig, maar sneller naarmate het slagwerk losgaat. Je wiebelt op je stoel; de muziek zet je in beweging. Overal in de zaal zie je hetzelfde gebeuren. Je hoort mensen mee neuriën. Valse klanken zijn er niet bij. De stemming is gemoedelijk en eensgezind. We’re all in this together. For old times sake!

Een opmerkelijke uitspraak van Collins over een van de “Lamb…” shows in 2005: ‘Die jongens presteren beter dan wij deden!’ Tja, ze zijn goed, maar wat mij betreft gaat er niets boven de echte Genesis. Het is symfonische rock pur sang. Melodieuze, oorstrelende partijen, afgewisseld met vervaarlijk bombastische klanken. Elk album neemt je mee op reis en voert je langs vele onverwachte hoogtepunten mee naar een onvermijdelijke eindbestemming.

Op Youtube is een  concertregistratie te zien, een fragment uit de oude doos (voor de vrouwelijke en homofiele lezers van dit blog: Peter Gabriël is nog altijd een schoon manspersoon).

Bekijk op full screen, draai het volume hoog en laat het je overkomen… 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 6 april 2010 door in Muziek, Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers