Compositum

4 Simon

Een gemoedelijk en gastvrij gezin

schelpenVandaag proefde ik iets waarvan ik niet had gedacht het ooit te zullen aandurven. Schelpen! Hoewel het gerecht zo noemde, consumeerde ik natuurlijk alleen de inhoud. En ik was verrast. Niet de slijmerige substantie die ik verwachtte aan te treffen, maar een goed te verteren maaltijd. Het waren net snotjes eigenlijk en het is goed dat ik me dit nu pas realiseer.

Daarbovenop werd ik verwend met verse broccoli, haricots verts, een keur aan salade, delicieus gekruide malse kip en kalkoen, met peterselie en fetakaas gevulde deegrolletjes, Turks brood met Brie, een verkwikkende fruitcocktail en als finishing touch een toetje met nootjes en kikkererwten, waarvan de naam me even is ontschoten. Dit festijn in combinatie met een glas overheerlijke Portugese rode wijn en een uiterst hartelijke familie, stond garant voor een zeer geslaagde middag en avond. In één woord: subliem!

Ik was weliswaar uitgenodigd voor een brunch, maar werd getrakteerd op een uitgebreid diner voorafgegaan door een warme ontvangst en veel koffie, thee en taart. Vele uren later toog ik huiswaarts met een tas vol cadeaus en lekkernijen. Ze moet wel gedacht hebben: als zij niet wil winkelen, dan doe ik het voor haar.

Dochterlief schreef mij een bloemengroet en zoonlief voorzag mij zonder mokken van de nodige natjes en droogjes. Ex-lief antwoordde: ‘Graag!’ nadat ik hem vroeg of ik van zijn toilet gebruik maken mocht (?). Hond- en katlief lieten zich gedwee door mij aaien en optillen, wat kennelijk heel bijzonder was. Het is maar weer eens bewezen: ik maak gemakkelijk vriendjes. De ware kunst is deze te behouden. Een kunst die ik nog moet leren verstaan.

Ik kreeg een amulet en informeerde of het me geluk zou brengen. ‘Nee,’ was het antwoord. ‘Geluk moet je zelf maken. Het boze oog houdt alleen het kwaad op afstand.’ Was ik niet zo’n ongelovige Thomas, dan zou ik er graag in geloven. Maar hé, waar of niet waar, het is een prachtige talisman.

In mijn kledingkast nu een nieuwe rok die eerder vanmiddag nog onderdeel uitmaakte van haar garderobe. Ik stond er zo’n beetje verliefd naar te kijken en dat is blijkbaar niet onopgemerkt gebleven. Meer verrast was ik nog door het paar schoenen dat ik bij thuiskomst eveneens in de mij aangereikte tas aantrof. Ik ben toch zeker dat ik haar vandaag op die Ballerines di Amor zag lopen. Of zou ze op voorhand twee paar hebben gekocht?

Het schilderij met Indiaas landschap krijgt een mooi plekje in mijn huis. Als de renovatie afgerond is, dat moet ik er wel bij zeggen. Ik stal het zolang bij de overige spullen die ik door de jaren heen verzamelde of kreeg tijdens verjaar- en andere feestdagen. Komt tijd, komt ruimte.

Slimme doos, mocht je dit ooit lezen: ik ben jouw barmhartigheid niet waard. Maar in ruil deel ik mijn bezittingen met jou, zolang onze vriendschap duurt. We gaan nog een keer naar de sauna (ik voorop, want anders durf jij niet) en we gaan nog een keer winkelen, want dat zegde ik je toe en mijn beloften maken schuld. Maar stel je verwachtingen niet te hoog, want ik ga verzaken vroeg of laat. Als het niet gebeurt, dan is dat jouw krediet. Don’t shoot me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 4 april 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.927 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers