Compositum

4 Simon

Een dag zonder weerstand (what’s new?)

feelingmiserableIk maak mijn tekstuele bijdragen beter niet te lang, want dat leest niet prettig en als ik een beetje respect heb voor de lezer mijns nonsens (I do), dan sta ik hierbij stil. Het is best een lastige opgave, want ik ben over het algemeen nogal lang van stof. Toch ga ik maar proberen een beetje in te binden. Less is more after all.

Kort en bondig dus (als ik lang van stof wil zijn, kan ik beter een boek gaan schrijven). Alinea’s invoegen om het geheel wat overzichtelijk te houden. Verder: niet teveel woorden vuil maken. Zo interessant is mijn leven toch niet.

Vandaag bijvoorbeeld maakte ik niets mee. Niets noemenswaardigs in elk geval. Nadat ik was opgestaan met een stevige koppijn en als reactie daarop twee paracetamolletjes naar binnen had gewerkt (op een nuchtere maag: altijd goed), moest ik overgeven. Het effect van wat mijn genezing had moeten bewerkstelligen, was dan ook niet om over naar huis te schrijven. Ik voel me nog steeds lamlendig.

Heel de dag nog geen koffie gedronken, realiseerde ik me eerder vanavond. Misschien lijd ik aan ontwenningsverschijnselen. Aan de andere kant: mijn medicijn bevat cafeïne, dus ik heb mijn portie nochtans wel gehad.
Ik denk dat ik het wel weet. Voor het eerst sinds tijden heb ik weer eens flink uitgeslapen. Dit staat zo goed als zeker garant voor hoofdpijn. Niets nieuws. Het leven is vol verleidingen, maar als je eraan toegeeft, word je onherroepelijk gestraft.

Bijkomend voordeel: voor het eerst voelt het rechtvaardig om gebruik te maken van de ziektewet. Vervelend alleen dat het vandaag zaterdag is en er dus sowieso niet werd gewerkt. Zo ging het in mijn leven altijd. Op het werk nooit ziek, maar steevast ’s avonds of in het weekend. Vakanties leenden zich er meestal ook goed voor.

Ander bijkomend voordeel: dankzij dit lichamelijk ongemak is het geestelijk gemoed even wat naar de achtergrond geschoven. Ik kan het me niet veroorloven al teveel na te denken, want dat vergt inspanning en dat wil ik mijn arme hersenen nu niet aandoen. Eergisteren rolden gelijktijdig “Onze Taal” en “Schrijven Magazine” in de bus. Meer dan voldoende leesvoer dus, ter lering ende vermaak. Maar zelfs daar ga ik me nu niet aan wagen.

Einde bericht daarom over een verloren dag uit mijn leven. Morgen nieuwe kansen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op 3 april 2010 door in Persoonlijk.

Archief

Blog statistieken

  • 8.933 hits

Laat je e-mail adres achter om Compositum te volgen

Voeg je bij 6 andere volgers